1976 ve 1982 yılları arasında, Arjantin'de darbe sonucu ülke yönetimini ele geçiren generaller, "Ulusal Uzlaşma Süreci" adı verilen, ve hapishaneye atılanlar hariç olmak üzere en az 30.000 insanın ortadan kaldırıldığı bir döneme imza attılar. Ülkede her şey Hristiyan değerleri korumak ve komünizmi engellemek adı altında yasaklanmıştı, iki kişiden fazlasının yan yana gelmesi ve konuşması suçtu. Ancak 1977'de bir grup anne hükumet binası önünde bulunan Plaza de Mayo'da (Mayıs Meydanı) her şeyi göze alarak bir araya gelmeye başladı. Kayıp olan oğullarını, kardeşlerini ve torunlarını seslerini hiç çıkarmadan sadece hükumet binasının karşısında durarak talep ediyorlardı. Sayıları giderek arttı, birçok soruşturmaya ve dayağa maruz kaldılar, ancak başlarına beyaz başörtülerini takıp meydana çıkmaktan vazgeçmediler ve tüm dünya da onları bu şekilde tanıdı. Ülke normal yönetimine kavuştuktan sonra yapılan araştırmalar kayıpların çoktan öldüğünü ve cesetlerinin yok edildiğini ortaya çıkardı, ancak bu anneler generallerden hesap sorulması için eylemlerine devam ettiler.
Nora Cortiñas da Arjantin'deki annelerden biri. 16 Mart 2013 günü Amed'de kayıp yakınlarının 214. hafta buluşmasında, koynunda oğlunun fotoğrafı, başında oğlunun adının ve kaybedildiği tarihin yazılı olduğu beyaz yazmasıyla, aynı kaderi paylaştığı kız kardeşleri, yoldaşları, Cumartesi Anneleri'nin yanındaydı. Birlikte, 15 Nisan 1977'de kaybedilen oğlu Carlos Gustavo Cortiñas'ın ve onun gibi kaybedilen binlerce evladın faillerinden hesap sordular. Nora bugün 83 yaşında, iki eli katillerin yakasında.
Türkiye'de de 27 Mayıs 1995'ten beri İstanbul Galatasaray meydanında Cumartesi Anneleri. Uygulanan polis şiddeti ve gözaltılar nedeniyle 1999'da ara verdikleri eyleme 2009'dan bu yana tekrar devam ediyorlar.
Fotoğrafların büyük halleri için üzerlerine tıklayınız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder